Πέμπτη, Ιουνίου 12

Σκέφτομαι πολλές φορές τελευταία πόσο διαφορετική θα ήτανε η ζωή μου αν είχα κάνει κάποιες άλλες επιλογές... Ο χρόνος όμως δε γυρίζει πίσω γι' αυτό και είναι μάταιο να καταβάλλομαι από καταστάσεις που εγώ η ίδια δημιούργησα. Ήρθε η στιγμή να πάρω μερικές σημαντικές αποφάσεις και είναι πραγματικά κρίμα να το λέω τώρα που τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο... Πιέζομαι από παντού όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μου. Μέχρι χθες στενοχωριόμουν που δεν είχα το πείσμα κάποιων με αποτέλεσμα να τα παρατάω εύκολα. Είναι όμως μέχρι να ακουστεί αυτό το κλικ μέσα μας. Είμαι έτοιμη πια να ξεπεράσω τα όρια μου κι όπου φτάσω... Αρκεί να έχω προσπαθήσει!
Τον τελευταίο χρόνο έχω βρει κάτι το οποίο παρ' όλο που μου παίρνει πολλή ενέργεια μου δίνει απλόχερα ακόμα περισσότερη δύναμη. Είναι λυτρωτικό! Μακάρι να είχαν όλοι ένα τέτοιο δώρο στη ζωή τους ή μάλλον καλύτερα... να το εκτιμούσαν. Καλό ξημέρωμα και μια ευχή όχι πρωτότυπη αλλά σημαντική... να ζούμε την καθε στιγμή μας με όλο μας το Είναι!

1 σχόλιο:

morfeas είπε...

να αφήνεσαι

σε αυτά που σε οδηγεί η ζωή

να βρεις τους ρυθμούς σου, να βρεις τη δικιά σου ζωή

όλα έρχονται, κι όλα φεύγουν, κι όλα αλλάζουν

οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, οι αγάπες, οι φίλοι

μόνο τα βουνά αντιστέκονται ακόμα...

καλό ξημέρωμα να έχεις